Kadın..

Kimi der ki kadın... Uzun kış gecelerinde yatmak içindir... Kimi der ki kadın... Yeşil bir harman yerinde... Dokuz zilli köçek gibi oynatmak içindir... Kimi der ki ayalimdir...Boynumda taşıdığım vebalimdir...Kimi der ki hamur yoğuran... Kimi der ki çocuk doğuran... Ne o, ne bu, ne döşek, ne köçek, ne ayal, ne vebal...O benim kollarım, bacaklarım, başımdır...Yavrum, annem, karım, kızkardeşim, Hayat arkadaşımdır.

N.Hikmet

herşeyin hızlı aktığı bir zamanda tüketilen manevi değerler daha bir önem kazanıyor, kazanması gerekli.. İnsanlar emek vermeli, değer bilmeli..

Bunları neden mi yazıyorum, basit... içimden geldiği için, üzlüyorum; sadece aşkta değil her ilişki de böyle; arkadaşlık, iş ilişkileri aile.. hepsinde bir aymazlık var.İşin ilginci herkes yakınıyor ama düzgün davranan da yada kendini en başta düzeltmeye çalışan da yok.

aynı hisleri paylaştığım dostlarım ve ailem için şükürler..